04-03-11

Sociale Woonmaatschappijen: geörganiseerde fraude ?

734Bossche.jpg1) Bepaalde Sociale Woonmaatschappijen bouwen met het geld van de Vlaamse overheid goedkope sociale woningen.
2) In den beginne worden er een paar 'sociale gevallen' ingezet
3) Die worden op een bepaald moment onder het mom van 'renovatie' uit hun woning gedreven
4) Bij de renovatie wordt er beweerd dat er 'schade' werd toegebracht aan de woning terwijl heel wat mensen hun woning op eigen kosten onderhouden of gerenoveerd hebben
5) De Sociale Woonmaatschappijen eisen via de rechter een fikse 'schadevergoeding'
6) De borgsom van 3 maanden van de huurder wordt ingetrokken
7) Het geld van de 'schadevergoeding' en van de ingetrokken waarborg wordt gebruikt om de woning te vergroten
8) Vervolgens worden de woningen ter beschikking gesteld van rijke mensen die geen recht hebben op een sociale woning en die op die manier op een goedkope manier aan een woning kunnen geraken
9) De huur wordt enigszins 'aangepast'
10) De sociale huurder wordt naar de vrederechter gedirigeerd om verzet aan te tekenen tegen de onterechte uitdrijving.
11) Na enkele jaren verliest hij de zaak omdat de Sociale Woonmaatschappijen met goede advocaten werken die eventueel links of rechts wat rechters kennen
12) En de buit is binnen, ten koste van de overheid en de 'sociale gevallen' die bij hun uitdrijving 'geplukt' worden

Foto: Freya Van den Bossche, Vlaamse minister van Woonbeleid (Sp.a), die in verband met deze kwestie werd aangeschreven

Commentaren

Jonge moeder ontsnapt op het nippertje aan uitdrijving
9 oktober 2008

VILVOORDE - Sandra Deneyer (25), moeder van zes kinderen, is gisteren op het nippertje ontsnapt aan uitdrijving uit haar sociale woning. 'Ik geef toe dat ik in financiële moeilijkheden zat', zucht ze. 'Maar ik heb zelf klachten over huisvestingsmaatschappij Inter Vilvoordse.'


Met onregelmatige inkomsten en zes kinderen - de oudste is zeven, de jongste nog maar zes maanden - moet Sandra noodgedwongen terugvallen op sociale huisvesting.

'Ik woon zes jaar in een sociale woning in Houtem', zegt de jonge moeder wanhopig. 'Sinds januari sta ik achter met de huishuur. Maar ik was toen zwanger en kon onmogelijk werken. Daarom heb ik zelf geprobeerd een oplossing te zoeken met Inter Vilvoordse en het OCMW. Ik heb onlangs nog een deel van mijn schulden terugbetaald. Tevergeefs. Ik kreeg nooit een oproep om voor de rechter te verschijnen of bij het OCMW te komen. Achteraf werd me wel nalatigheid verweten. Mijn contactpersonen bij Inter Vilvoordse waren vaak niet te bereiken. Vorige week heb ik dan onverwacht bericht gekregen dat ik uit mijn huis zou worden gezet.'

Enkele uren voor de uitzetting heeft het OCMW beslist Sandra's schulden toch over te nemen. Daarmee is de kous niet af.

Sandra: 'Dat ik weinig hulp heb gekregen toen ik het moeilijk had, is één ding. Maar van een sociale woning verwacht je toch dat ze in orde is. Maar vochtplekken en schimmelgroei zijn een plaag in onze wijk. De buitenmuren zijn gewoon rot. Ik heb een jaar geleden op eigen kosten herschilderd, maar nog geen week later bladderde de verf al van de muren. En als ik klaag over vocht in mijn woonkamer, krijg ik te horen dat mijn wasmachine de grote schuldige is.'

Sandra is niet de enige met klachten over de staat van de woonwijk. Ook Inge Claessens uit blok Diets Hof is niet te spreken over de vochtige buitenmuren. Inge: 'Mijn man en ik hebben al vaker opmerkingen gemaakt over de vochtproblemen. Maar elke keer vangt de verantwoordelijke, die werkelijk de benen vanonder het lijf loopt voor ons, bot wanneer hij de boodschap overbrengt aan de directie. Kleine mankementen worden snel hersteld, maar herstellingen of renovaties binnen hebben natuurlijk geen enkele zin als de buitenmuren rot zijn. Je kan geen kasteel bouwen tussen vervallen muren.'

Frederik Van Nuffel, directeur van Inter Vilvoordse, is niet verbaasd over de klachten. 'De sociale woonwijk in Houtem is in de jaren '80 opgericht met prefabmateriaal. Dat er toen snel gebouwd moest worden, heeft zijn gevolgen. Er is inderdaad grote vochthinder, maar de renovatieplannen liggen klaar. Elke woning die vrijkomt, wordt eerst gerenoveerd. Binnen een jaar moeten daarvan de eerste resultaten zichtbaar zijn.'

Over Sandra's bijna-uitdrijving is Van Nuffel duidelijk: 'Een vonnis voor uitzetting komt niet uit het niets. Mevrouw Deneyer stond duizenden euro's achter met huishuur. Het OCMW heeft in 2006 ook al schulden van haar betaald. Van onze 300 schulddossiers leidt minder dan 1procent tot uitzetting. We doen werkelijk onze uiterste best om op tijd oplossingen te vinden.'

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=NO21F5G7

Gepost door: Jan Boeykens | 04-03-11

Actie tegen uitdrijving bewoners



St.Joost-ten-Node - Opnieuw families uitgedreven omwille van onbewoonbaarheid

Vandaag nam het Comité voor Sociale Gerechtigheid deel aan een actie voor een aantal mensen die uit hun woningen verdreven zullen worden voor de ingang van de winter. Samen met de ONHU, het Gemeenschappelijk Daklozenfront, S.D.F., de vzw Chez Nous/Bij Ons, , Solidarités Nouvelles, de Union des Locataires de St.Gilles en het Comité de l’Espoir et Groupe d’Action Droit au Logement eisen wij dat de met uitzetting bedreigde mensen opnieuw gehuisvest worden op kosten van de in gebreke gestelde eigenaar.


Verschillende families kregen het bevel hun logement te verlaten. Zij werden getroffen door een advies van onbewoonbaarverklaring. Enkele jaren reeds, in het kader van de strijd tegen de onbewoonbaar verklaarde woningen, komen deze toestanden jammer genoeg meer en meer voor, met als gevolg telkens sociale drama’s voor de huurders. Veel te vaak blijven de weinig nauwgezette eigenaars de woningen verhuren ondanks het feit dat die niet in orde zijn met de hygiënische voorschriften en veiligheidsnormen.
Gedagvaard door hun Gemeente om hun eigendom conform de normen te maken, weigeren ze dit pertinent en blijven huurgeld vragen (ongeoorloofd) ondanks dat hun eigendom wettelijk niet in orde is. De Gemeente ziet zich genoodzaakt de huurders eruit te laten zetten. Zij heeft echter de taak deze huurders te begeleiden naar nieuwe huisvesting, maar zonder resultaatverplichting, zo zeggen ons de rechters in de rechtbank. Meer dan eens merken we dat het de eigenaar vrij staat al of niet de zware renovaties aan te vatten, zodat het pand ook verhuurd kan worden tegen een veel hoger bedrag dan voordien.


Om trachten te verhinderen dat de huurders tweemaal gestraft worden (slecht gehuisvest+uitgedreven+de straat op of geplaatst in een home), lijkt het ons terecht dat de onrechtvaardige eigenaar veroordeeld zou worden tot het betalen van een vergoeding aan zijn huurder (gedurende de hele duur van de huur) teneinde een andere huisvesting te kunnen vinden.
De verhuurder zou eveneens verplicht kunnen worden de verhuiskosten te betalen van zijn vroegere huurder. De openbare besturen zouden op die manier bevrijd worden van een onjuiste financiële last.


LET WEL!!! Voornoemde schikkingen werden opgelegd in de Vlaamse Huurcode sinds 1 september 2007. Deze verplicht de eigenaar tot het betalen van de huur van een nieuw logement voor zijn huurders, en dit gedurende een jaar wegens verwaarlozing. Wanneer volgt het Brusselse Gewest deze regeling ?

http://bokkie.2you.be/weblog/?actie=thread&threadid=9348&threadlistpage=1

Gepost door: Jan Boeykens | 04-03-11

De commentaren zijn gesloten.